Wykształcenie i uprawnienia do zawodu psychoterapeuty zdobyłam na 4-letnich podyplomowych studiach psychoterapeutycznych w Profesjonalnej Szkole Psychoterapii im. Prof. Jerzego Mellibrudy w Warszawie – uprawnionej do całościowego kształcenia psychoterapeutów w podejściu integracyjnym. Szkoła ta posiada rekomendacje i akredytacje Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapii Integracyjnej. Moim wiodącym nauczycielem psychoterapii oraz mentorem zawodowym był prof. Jerzy Mellibruda. W 2018 roku uzyskałam Certyfikat Psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Integratywnej (Certyfikat PTPI nr 55/2018) oraz stałam się członkinią Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Integratywnej. W trosce o dobro Klientów i rozwój zawodowy swoją pracę poddaję regularnej superwizji klinicznej.

Wiedzę formalną i umiejętności zawodowe nieustannie poszerzam na szkoleniach, kursach i warsztatach z zakresu psychoterapii i rozwoju osobistego. Moje własne zaangażowanie w ten proces i praktykowanie na sobie dają mi poczucie zawodowego i osobistego rozwoju. Zapoznałam się szkoleniowo z różnymi metodami i technikami pracy terapeutycznej, między innymi z: focusingiem, bioenergetyką Alelksandra Lowena, TRE, analizą ruchu, terapeutycznym ruchem i tańcem, technikami somatycznymi w terapii traumy, Mindfulnes&Compation (Uważność i Współczucie).

• lęk i niepokój, zaburzenia lękowe,
• smutek i żal po stracie, zaburzenia depresyjne,
• tendencje autodestrukcyjne,
• poczucie krzywdy, poczucie winy i wstydu,
• dolegliwości psychosomatyczne,
• traumy,
• problemy Dorosłych Dzieci Alkoholików,
• współuzależnienie,
• problemy w relacjach i związkach,
• kryzysy osobiste

Będąc wykształconą do prowadzenia psychoterapii w podejściu integracyjnym korzystam z różnych koncepcji teoretycznych i klinicznych współczesnych nurtów psychoterapii tak, aby dostosować optymalne strategie i procedury terapeutyczne do specyfiki problemów, potrzeb i możliwości Klienta. Centralną i integrującą rolę w mojej pracy zajmuje koncepcja SCHEMATÓW OSOBISTYCH (zapisanych i utrwalonych w psychice schematycznych form/wzorców myśli, uczuć i zachowań) oraz INTEGRACYJNY MODEL SIEDMIU ŚCIEŻEK WSPÓŁPRACY PSYCHOTERAPEUTYCZNEJ:

1. ścieżka rozwijania relacji terapeutycznej (empatyczne rozumienie i afirmacja osoby Pacjenta)

2. ścieżka eksploracji doświadczeń osobistych (badanie aktualnego sposobu doświadczania oraz kontakt ze śladami minionych doświadczeń — wspomnienia, myśli, emocje i doznania fizyczne — które mogą mieć wpływ na aktualne problemy i życie Klienta)

3. ścieżka modyfikacji poznawczych i behawioralnych (rozpoznawanie i korygowanie za pomocą ćwiczeń i treningów dysfunkcjonalnych myśli, przekonań i zachowań)

4. ścieżka dramatyzacji wyobrażeniowych i ekspresyjnych (pogłębianie kontaktu z emocjami poprzez wyobrażeniowe inscenizacje bolesnych wydarzeń i relacji ze znaczącymi osobami, inicjujące korekcyjne doświadczenia)

5. ścieżka uzyskiwania wglądu i rozumienia siebie (rozpoznawanie wzorów i przyczyn zjawisk wewnątrzpsychicznych i zachowań oraz rozwijanie samoświadomości i autorefleksji przez Klienta)

6. ścieżka rekonstrukcji narracji osobistych (zmiana scenariusza narracyjnego — cichej mowy wewnętrznej — często ukształtowanej przez przeszłość, ale wpływającej na aktualne funkcjonowanie Klienta)

7. ścieżka modyfikacji sposobu życia przez Pacjenta (uczenie się i rozwijanie nowych umiejętności prowadzących do realnych zmian w życiu)

Bliskie są mi więc idee podejścia humanistycznego (wartość relacji terapeuta – Klient, empatia i afirmacja osoby Klienta), egzystencjalnego (odpowiedzialność, wolność, sens życia), podejścia skoncentrowanego na procesie doświadczania (świadomość, regulacja i ekspresja emocji), podejścia Gestalt (techniki wyobrażeniowe i dramatyzacyjne) oraz podejścia psychodynamicznego (szczególna uwaga na rolę jaką w dorosłym życiu pełnią ślady doświadczeń z dzieciństwa, głównie związanych z dziecięcymi zranieniami, traumami, odrzuceniem, zaniedbaniem i osamotnieniem). Do psychoterapii integruję także techniki somatyczne (tzw. praca z ciałem) oraz praktyki uważności (minduflness&compasion).